Επισκέψεις:
Με πιο απλά λόγια, οι ουδέτεροι ηλεκτρολύτες που χρησιμοποίησαν και είχαν pH 7.0, φαίνεται να άγουν τα ιόντα με πολύ υψηλή απόδοση. Αυτό γίνεται σε συνδυασμό με την συντονισμένη δομή, χωρίς να διαβρώνουν τον συντελεστή απόδοσης (COP).
Οι προβλέψεις των ερευνητών για την διάρκεια αυτών των μπαταριών, δείχνουν πως αντέχουν 120.000 κύκλους φόρτισης, που είναι πάνω από 10 φορές η ζωή των καλύτερων μπαταριών ιόντων λιθίου που έχουμε για την αποθήκευση ενέργειας στο δίκτυο ηλεκτροδότησης. Οι μπαταρίες λιθίου ολοκλήρωναν περίπου 1.1 κύκλους την ημέρα, το 2024. Με αυτό τον ρυθμό, η νέα μπαταρία νερού θα μπορούσε να αντέξει περίπου 300 χρόνια πριν χρειαστεί να αλλαχθεί.
Οι ερευνητές δήλωσαν επίσης ότι οι ηλεκτρολύτες που χρησιμοποιούνται στη νέα μπαταρία είναι τόσο ασφαλείς που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως άλμη τόφου, δηλαδή μη τοξικοί και εύκολοι στην άμεση απόρριψη στο περιβάλλον.
Οι μπαταρίες νερού είναι οι προτιμώμενες για την αποθήκευση τεράστιας ποσότητας ενέργειας, σε κλίμακα δικτύου. Ακριβώς επειδή έχουν τεράστια χωρητικότητα, ο κίνδυνος ανάφλεξης με αυτές της μπαταρίες μηδενίζεται, ενώ την ίδια στιγμή έχουν πολύ χαμηλό αρχικό κόστος.
Όμως, ακόμα έχουμε να κάνουμε πολλά αν θέλουμε να τις δούμε στον πραγματικό κόσμο. Το βασικό τους μειονέκτημα των μπαταριών μέχρι σήμερα, είναι πως δεν μπορούν να αποθηκεύσουν τόση ενέργεια όση οι μπαταρίες ιόντων λιθίου ή οι μπαταρίες ιόντων νατρίου. Αυτό συμβαίνει γιατί τα ηλεκτρόδια με βάση το νερό, περιορίζουν τη μέγιστη τάση.
Οι υπάρχουσες υδατικές μπαταρίες επίσης αποσυντίθενται με την πάροδο του χρόνου, καθώς το ακραίο pH του ηλεκτρολύτη σχηματίζει υδρογόνο και οξυγόνο σε αέριο, διαβρώνοντας τα μεταλλικά στοιχεία της μπαταρίας. Αυτό θέτει κάποιους περιορισμούς ασφαλείας, που ξεπερνιούνται με την κατασκευή μεγαλύτερων συστημάτων αποθήκευσης μπαταριών νερού. Το νερό στις παλαιότερες μπαταρίες γινόταν τοξικό και ήθελε ειδική μεταχείριση.
Η τελευταία μελέτη όμως, στοχεύει στην επίλυση αυτών των περιορισμών, με μια χημική σύνδεση που είναι μη τοξική, αποτελεσματική μακροπρόθεσμα και ιδιαίτερα ασφαλής τόσο για το περιβάλλον, όσο και για τον άνθρωπο. Φυσικά η ανακάλυψη της μελέτης θα πρέπει να δοκιμαστεί στον πραγματικό κόσμο, όμως αν αποδειχθεί σωστή, τότε ίσως δούμε τεράστια επανάσταση στην τεχνολογία αποθήκευσης ενέργειας.