Η εποχή που ανακαλύπταμε τυχαία έναν δίσκο σε ένα ράφι, μια καλτ ταινία στην τηλεόραση ή ένα παράξενο βιβλίο, έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Στη θέση του «τυχαίου», που ιστορικά διαμόρφωνε την ανθρώπινη προσωπικότητα και κουλτούρα, έχει εγκαθιδρυθεί μια αόρατη ψηφιακή δικτατορία.
Γιατί όλος ο πλανήτης ακούει, βλέπει και καταναλώνει τα ίδια ακριβώς πράγματα;
Η εισβολή στον πραγματικό κόσμο: Το φαινόμενο “AirSpace”
Το πιο τρομακτικό, ωστόσο, είναι ότι αυτή η αλγοριθμική ομοιογένεια έχει αποδράσει από τις οθόνες μας και διαμορφώνει τον φυσικό κόσμο. Η έρευνα εισάγει τον όρο «AirSpace» για να περιγράψει γιατί ένα καφέ στο Παγκράτι, ένα Airbnb στο Βερολίνο και ένα μπαρ στο Μπρούκλιν μοιάζουν πλέον ακριβώς ίδια (γυμνό μπετόν, φυτά εσωτερικού χώρου, βιομηχανικός φωτισμός).
Σχεδιάζονται όλα με βάση τον αλγόριθμο του Instagram και του Pinterest για να είναι “aesthetic” και φωτογενή σε παγκόσμιο επίπεδο, σβήνοντας τις τοπικές ιδιαιτερότητες.
Όταν οι αλγόριθμοι αποφασίζουν τι θα δούμε, τι θα ακούσουμε και πώς θα διακοσμήσουμε τους χώρους μας, η έννοια της «επιλογής» είναι απλώς ένα καλοστημένο αστείο. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν διαβάζει το μυαλό μας· το κατασκευάζει.