Μέχρι πριν από λίγους μήνες, η ιδέα ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να βρεθεί αποκλεισμένη από κρίσιμες αμερικανικές ψηφιακές υπηρεσίες έμοιαζε με θεωρία συνωμοσίας. Σήμερα, ωστόσο, συζητείται ανοιχτά σε κυβερνητικά γραφεία, σε ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και στα σαλόνια του Νταβός. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Wall Street Journal, oι δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ για τη Γροιλανδία, αλλά και η γενικότερη σκληρή γραμμή της Ουάσιγκτον απέναντι σε συμμάχους, λειτούργησαν ως καταλύτης: η Ευρώπη άρχισε να αναρωτιέται τι θα συνέβαινε αν, με μια υπογραφή στον Λευκό Οίκο, έκλεινε η στρόφιγγα του cloud, του email και των κρίσιμων ψηφιακών υποδομών.
Η εξάρτηση από τις αμερικανικές διαδικτυακές υπηρεσίες αρχίζει να απασχολεί την Ευρώπη μετά το θρίλερ της Γροιλανδίας
Η συζήτηση για την ψηφιακή ανεξαρτησία δεν είναι νέα. Αναζωπυρώθηκε το 2013, μετά τις αποκαλύψεις του Έντουαρντ Σνόουντεν για την αμερικανική παρακολούθηση, και ξανά το 2018, όταν αμερικανική νομοθεσία έδωσε στις αρχές τη δυνατότητα να ζητούν δεδομένα που αποθηκεύονται εκτός ΗΠΑ από αμερικανικές εταιρείες.
Παρά τις ανησυχίες, οι αμερικανικοί κολοσσοί όχι μόνο διατήρησαν αλλά ενίσχυσαν τη θέση τους στην Ευρώπη, επενδύοντας σε τοπικά data centers και προσφέροντας δεσμεύσεις για αποθήκευση δεδομένων εντός της ΕΕ.
Το νέο μοντέλο: «κυρίαρχο cloud»
Σήμερα, το παιχνίδι παίζεται σε πιο λεπτές ισορροπίες. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ζητούν λύσεις που θα τους δίνουν μεγαλύτερο έλεγχο χωρίς να θυσιάζουν την τεχνολογική υπεροχή των μεγάλων παρόχων. Έτσι γεννήθηκε το μοντέλο του «κυρίαρχου cloud»: υπηρεσίες που βασίζονται σε αμερικανική τεχνολογία, αλλά λειτουργούν υπό ευρωπαϊκή διοίκηση, με ευρωπαίους πολίτες και εταιρείες στο τιμόνι.
Η Microsoft, η Amazon και η Google έχουν ήδη κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση, μέσω συνεργασιών, θυγατρικών και ειδικών δομών που υπόσχονται μεγαλύτερη αυτονομία στους πελάτες τους.
Γαλλογερμανικός άξονας και ευρωπαϊκά «πρωταθλήματα»
Γαλλία και Γερμανία βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτής της προσπάθειας. Το Βερολίνο δοκιμάζει ανοιχτού κώδικα εναλλακτικές σε εργαλεία γραφείου, ενώ το Παρίσι επενδύει στην ανάπτυξη εγχώριων πρωταθλητών στην τεχνητή νοημοσύνη και προσελκύει επενδύσεις σε ενεργοβόρα data centers, αξιοποιώντας τη φθηνή πυρηνική ενέργεια.
Ο Εμανουέλ Μακρόν συνοψίζει το διακύβευμα με πολιτικούς όρους: η τεχνολογία δεν είναι απλώς οικονομικό ζήτημα, αλλά θέμα κυριαρχίας. «Δεν θέλουμε να είμαστε ψηφιακοί υποτελείς», έχει δηλώσει χαρακτηριστικά.
Ψηφιακό διαζύγιο ή αναγκαστικός συμβιβασμός;
Παρά τη ρητορική, λίγοι πιστεύουν ότι ένα πλήρες «ψηφιακό διαζύγιο» με τις ΗΠΑ είναι εφικτό στο άμεσο μέλλον. Το πιθανότερο σενάριο είναι ένας δύσκολος συμβιβασμός: περισσότερος ευρωπαϊκός έλεγχος, μεγαλύτερη ποικιλία παρόχων και σταδιακή ενίσχυση εγχώριων λύσεων, χωρίς όμως απότομη ρήξη.
Το βέβαιο είναι ότι η Ευρώπη δεν αντιμετωπίζει πλέον την τεχνολογική της εξάρτηση ως αφηρημένο πρόβλημα του μέλλοντος.
Τη βλέπει ως υπαρξιακό ζήτημα – και αυτή η αλλαγή αντίληψης ίσως αποδειχθεί το πρώτο πραγματικό βήμα προς μια πιο αυτόνομη ψηφιακή ήπειρο.
Πηγή: OT.gr