AI podcast για τον Τζέφρι Έπσταϊν: Γιατί η αυτοματοποίηση δεν είναι δημοσιογραφία

Μια φωνή στα ακουστικά μπορεί να μοιάζει με παρουσία. Να δημιουργεί οικειότητα, να καλλιεργεί εμπιστοσύνη, να κάνει τον ακροατή να νιώθει ότι κάποιος έχει ψάξει, έχει καταλάβει και έχει οργανώσει μια δύσκολη ιστορία για λογαριασμό του. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει το podcast τόσο ισχυρό ως μέσο: δεν μεταφέρει απλώς πληροφορία, αλλά χτίζει σχέση.

Ένα podcast χωρίς ανθρώπινους παρουσιαστές

Η ψευδαίσθηση της ουδετερότητας

Η αυθεντία ως ηχητική παράσταση

Η νέα αγορά των AI podcasts

Την ίδια στιγμή, τα podcast που δημιουργούνται με τεχνητή νοημοσύνη γίνονται όλο και περισσότερα.

Είναι φθηνά στην παραγωγή. Μπορούν να ανανεώνονται γρήγορα. Και όσο βελτιώνονται οι φωνές, γίνεται ολοένα δυσκολότερο να ξεχωρίσει κανείς αν ακούει ανθρώπινο ή τεχνητά παραγόμενο περιεχόμενο.

Διαβάστε επίσης:Η τεχνητή νοημοσύνη φαίνεται πως είναι τελικά πιο ακριβή από τους εργαζόμενους

Η ελκυστικότητά τους είναι προφανής: ταχύτητα, διαθεσιμότητα και η αίσθηση ότι κάποιος —ή κάτι— έχει ήδη κάνει τη δύσκολη δουλειά της ταξινόμησης μέσα στο χάος.

Για το κοινό, όμως, το ζήτημα δεν είναι μόνο να ξεχωρίζει το αληθινό από το ψεύτικο. Είναι και να αναγνωρίζει τι λείπει.

Τι χάνεται όταν λείπει ο άνθρωπος

Διαβάστε επίσης:Pettichat: Κολάρο με τεχνητή νοημοσύνη που μεταφράζει γαυγίσματα και νιαουρίσματα των κατοικίδιών σας

Η ακρόαση ενός podcast συνήθως σημαίνει συνάντηση με φωνές, οπτικές, εμπειρίες και μορφές ευθύνης. Όταν αυτά περιορίζονται ή εξαφανίζονται, αλλάζει και η ίδια η πράξη της ακρόασης.

Στο The Epstein Files δεν υπάρχει έντονη αίσθηση ότι το κοινό έχει δικαίωμα απάντησης. Δεν υπάρχει καθαρή εκδοτική φωνή. Δεν υπάρχει ορατή αλυσίδα λογοδοσίας.

Η ραδιοφωνία και το podcasting βασίζονταν πάντα σε σχέσεις: ανάμεσα στις φωνές και στους ακροατές, αλλά και ανάμεσα στην αφήγηση και τη δημοσιογραφική κρίση.

Διαβάστε επίσης:Από το οκτάωρο στην ευέλικτη εργασία – Πώς θα είναι το γραφείο του μέλλοντος

Αυτή η σχέση αρχίζει να αλλάζει.

Το The Epstein Files δεν σημαίνει το τέλος του podcasting ή της ερευνητικής δημοσιογραφίας. Σηματοδοτεί όμως μια στιγμή κατά την οποία δοκιμάζεται η ίδια η πολιτισμική σημασία της φωνής.

Η συνύπαρξη και η αίσθηση κοινότητας υπήρξαν πάντα κεντρικά στοιχεία του ραδιοφώνου και του podcasting. Στο The Epstein Files, όμως, δεν υπάρχει κανείς εκεί.

Υπάρχουν φωνές. Αλλά αν ακούσει κανείς πολύ προσεκτικά, θα καταλάβει ότι κανείς δεν παίρνει ποτέ ανάσα.

*Με πληροφορίες από: The Conversation