Οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο καταβάλλουν προσπάθειες να περιορίσουν τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από εφήβους, καθώς αυξάνονται τα στοιχεία για πιθανές βλάβες, όμως οι επικριτές υποστηρίζουν ότι οι καθολικές απαγορεύσεις αποτελούν μια αναποτελεσματική και πρόχειρη λύση.
«Τεμπέλικη» και «άδικη» λύση
Σύμφωνα με την ίδια, μια εκτεταμένη απαγόρευση τιμωρεί μια ολόκληρη γενιά νέων που έχει εξαρτηθεί όλο και περισσότερο από την ψηφιακή επικοινωνία. Τη χαρακτήρισε «τεμπέλικη» επιλογή των κυβερνήσεων και «άδικη» για τους νέους.
Όπως είπε, τα τελευταία 15 χρόνια οι κοινωνίες περιόρισαν τις ευκαιρίες των παιδιών να κοινωνικοποιηθούν εκτός διαδικτύου, μειώνοντας τη χρηματοδότηση για πάρκα και χώρους συνάντησης νέων.
Η δρ. Βικτόρια Νας από το Oxford Internet Institute χαρακτήρισε τις απαγορεύσεις «ακραίο» μέτρο που αποξενώνει τους νέους από τα οφέλη των πλατφορμών.
«Μέτρο καταδικασμένο να αποτύχει»
«Το βασικό πρόβλημα των καθολικών απαγορεύσεων είναι ότι δεν λειτουργούν. Το παράδειγμα της Αυστραλίας, τρεις μήνες μετά την εφαρμογή του, δεν είναι ενθαρρυντικό: τα παιδιά βρίσκουν εύκολα τρόπους να παρακάμπτουν τα μέτρα, δημιουργώντας νέους λογαριασμούς με ψεύτικες ηλικίες», είχε αναφέρει σε Editorial της η Washington Post.
«Επειδή είναι τόσο εύκολο να παρακαμφθούν, οι απαγορεύσεις ενθαρρύνουν την παραβίαση των νόμων και ενδέχεται να καλλιεργήσουν μια γενικότερη αδιαφορία για κανόνες.
»Είναι ευρέως αποδεκτό ότι η υπερβολική χρήση του διαδικτύου δεν είναι υγιής για τα παιδιά. Έχει συνδεθεί με κατάθλιψη, αρνητική εικόνα σώματος, εκφοβισμό και αυτοτραυματισμό. Ωστόσο, τα παιδιά ωριμάζουν με διαφορετικούς ρυθμούς: ένας 14χρονος μπορεί να διαχειρίζεται το επιβλαβές περιεχόμενο, ενώ ένας άλλος να είναι πιο ευάλωτος.
»Παράλληλα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να έχουν και θετικά στοιχεία, καθώς επιτρέπουν στους νέους να δημιουργούν κοινότητες με άτομα που έχουν παρόμοια ενδιαφέροντα, ιδιαίτερα αν ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές ή αισθάνονται απομονωμένοι».