Αν 1 εκατομμύριο δορυφόροι
ESA
Για να εξετάσουν το πρόβλημα, ερευνητές του Εθνικού Εργαστηρίου Lawrence Livermore (LLNL) στην Καλιφόρνια χρησιμοποίησαν δύο υπερυπολογιστές, τους Quartz και Ruby, προσομοιώνοντας περίπου 1 εκατομμύριο πιθανά αντικείμενα σε προσσεληνιακές τροχιές. Οι υπολογισμοί απαίτησαν 1,6 εκατομμύρια ώρες CPU και θα χρειάζονταν περίπου 182 χρόνια για να ολοκληρωθούν από έναν απλό υπολογιστή. Οι δύο υπερυπολογιστές ολοκλήρωσαν την εργασία σε μόλις τρεις ημέρες και τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Research Notes of the AAS. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, το 54% των τροχιών παρέμεινε σταθερό για τουλάχιστον ένα έτος. Ωστόσο, μόνο το 9,7% διατήρησε τη σταθερότητά του σε βάθος εξαετίας.
Οι δυσκολίες των προσσελήνιων τροχιών
Σε αντίθεση με την προσομοίωση τροχιών LEO, οι οποίες είναι πιο σταθερές και επαναλαμβανόμενες, υπάρχει πολύ μεγαλύτερη αβεβαιότητα με τις προσσελήνιες τροχιές. Αυτό σήμαινε ότι οι υπολογισμοί της ομάδας έπρεπε να «προχωρήσουν στο χρόνο βήμα προς βήμα», όπως δήλωσε ο κύριος συγγραφέας της μελέτης Travis Yeager, ερευνητής στο LLNL.
«Αν θέλετε να μάθετε πού θα βρίσκεται ένας προσσελήνιος δορυφόρος σε μια εβδομάδα, δεν υπάρχει εξίσωση που να μπορεί να σας το πει», εξήγησε. «Πρέπει να προχωράτε λίγο-λίγο κάθε φορά».
Ένας απρόσμενος παράγοντας ήταν και η ίδια η Γη: το βαρυτικό της πεδίο δεν είναι ομοιόμορφο, αλλά μεταβάλλεται καθώς ο πλανήτης περιστρέφεται. Για παράδειγμα, η βαρύτητα είναι χαμηλότερη πάνω από τον Καναδά απ’ ό,τι πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό, σχολίασε ο Yeager.
Παρά το χαμηλό ποσοστό επιβίωσης των δορυφόρων, οι περίπου 97.000 σταθερές τροχιές στο προσσελήνιο διάστημα είναι ένας αριθμός που ανοίγει σημαντικές προοπτικές για μελλοντικές αποστολές. Το να μάθουμε ποιες τροχιές δεν λειτούργησαν είναι εξίσου σημαντικό με το να μάθουμε ποιες λειτούργησαν, σημείωσε η ομάδα.