Η τεχνολογία παρουσιάζεται συχνά ως μια αδιαμφισβήτητη πρόοδος.
Κοινότητες αντί για υποκατάστατα
Η απάντηση στη μοναξιά δεν είναι περισσότερη τεχνολογία, αλλά περισσότερη κοινότητα.
Οι άνθρωποι χρειάζονται χώρους συνάντησης, σχέσεις που αντέχουν στην τριβή και θεσμούς που στηρίζουν την κοινή ζωή.
Οι πραγματικοί φίλοι, οι γείτονες, οι συλλογικότητες δεν μπορούν να αντικατασταθούν από συστήματα.
Η δημοκρατία, η εμπιστοσύνη και η αλληλεγγύη χτίζονται μέσα από επαναλαμβανόμενη, ατελή, ανθρώπινη παρουσία.
Τι σημαίνει να ανακτήσουμε όσα χάθηκαν
Η τεχνολογία δεν είναι εχθρός. Αλλά όταν μετατρέπεται σε κοσμοθεωρία, κινδυνεύει να φτωχύνει την ανθρώπινη εμπειρία.
Το ζητούμενο δεν είναι η απόρριψη, αλλά η διάκριση. Να τεθούν όρια. Να αναγνωριστεί τι δεν μπορεί και δεν πρέπει να αυτοματοποιηθεί.
Η χαρά στα συνηθισμένα, η ενσώματη ζωή, οι σχέσεις και η γλώσσα που τις τιμά δεν είναι πολυτέλειες. Είναι προϋποθέσεις μιας ζωής που αξίζει να βιώνεται.
Η ανάκτησή τους δεν είναι εύκολη.
Απαιτεί επιλογές, χώρους και ανθρώπους πρόθυμους να είναι παρόντες.
Όμως ακριβώς γι’ αυτό έχει αξία.