Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, μια τυπική υπενθύμιση στις ημερολογιακές μας υποχρεώσεις, είναι μια αφορμή να χαμηλώσουν οι θόρυβοι και να κοιτάξουμε πίσω από τα προσεκτικά κατασκευασμένα προσωπεία της εποχής μας, να δούμε τα θύματα και να ακούμε τις εκκλήσεις βοήθειας σαν αυτές που, με συνέπεια, ο Πρίσλεϊ Γκέρμπερ επικοινωνούσε εις μάτην.
Η Κόλιερ Σορ, φωτογράφος μόδας και καλλιτέχνης που έχει φωτογραφίσει και τα δύο νεότερα παιδιά της οικογένειας Γκέρμπερ για καμπάνιες, θυμήθηκε μια εμπειρία όταν έβαψε τα μαλλιά του Πρίσλεϊ για μια φωτογράφιση και είδε μια αλλαγή στη συμπεριφορά του.
«Υπήρχε κάτι απελευθερωτικό για εκείνον, επειδή ξαφνικά δεν ήταν ο εαυτός του», θυμήθηκε. «Ήταν σαν ένας άλλος χαρακτήρας στον οποίο μπορούσε απλά να εξαφανιστεί».
Ο Πρίσλεϊ Γκέρμπερ μίλησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το τίμημα που συνόδευε το μόντελινγκ σε τόσο νεαρή ηλικία. Σε ένα βίντεο στο Instagram τον Ιούλιο του 2025, δήλωσε ότι τα ταξίδια για δουλειά οδήγησαν σε λιγότερο χρόνο για τα πραγματικά του πάθη, συμπεριλαμβανομένου του σερφ.
«Όσο λιγότερη δραστηριότητα υπήρχε στη ζωή μου —ειδικά, για μένα, ο ωκεανός— τόσο περισσότερες ουσίες έβλεπα να μπαίνουν στη ζωή μου», είπε. «Και η ποιότητα της ζωής μειώθηκε ραγδαία με τη μείωση των φυσικών ενδορφινών, της ντοπαμίνης και όλων αυτών των πραγμάτων».
Το μονοπάτι προς την εξάρτηση
Έως τα τέλη του 2018, σε ηλικία 19 ετών, ο Γκέρμπερ συνελήφθη με την κατηγορία της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ στο Μπέβερλι Χιλς -αργότερα ομολόγησε την ενοχή του για πλημμέλημα.
Στις αρχές του 2020, ο Πρίσλεϊ Γκέρμπερ έγινε πρωτοσέλιδο όταν έκανε τατουάζ τη λέξη «MISUNDERSTOOD» (Παρεξηγημένος) κάτω από το δεξί του μάτι, κάτι που εξήγησε λέγοντας «δεν ξέρετε πώς νιώθω» σε ένα επιθετικό βίντεο που δημοσίευσε -αργότερα αφαίρεσε το τατουάζ.
Ο Πρίσλεϊ Γκέρμπερ θυμήθηκε ότι επισκέφθηκε ψυχίατρο γύρω στα 13 του χρόνια. Στα 16, άρχισε να παίρνει Xanax, ένα φάρμακο που, όπως είπε, του προσέφερε αρχικά μια ανακούφιση, μέχρι που άρχισε να αναρωτιέται για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του.
«Ήμουν πάντα ενήμερος για το τι ήταν η εξάρτηση και ο εθισμός», είπε. «Δεν καταλάβαινα πραγματικά ότι αυτός ήταν ο δρόμος που όδευα».
Ο Πρίσλεϊ Γκέρμπερ πήγε για πρώτη φορά σε κέντρο απεξάρτησης στη Νέα Υόρκη στα ύστερα εφηβικά του χρόνια, όπως ανέφερε σε ένα βίντεο, και του χορηγήθηκε Trazodone, ένα αντικαταθλιπτικό που, όπως είπε, τον άφησε συναισθηματικά μουδιασμένο.
«Δεν μπορούσα να γελάσω», είπε, «και σίγουρα δεν μπορούσα να κλάψω».
Είχε ιδιαίτερες ανησυχίες για τις βενζοδιαζεπίνες. Σε ένα βίντεο του 2025, περιέγραψε τη συνταγογράφηση ενός τέτοιου φαρμάκου, του Valium, τρεις φορές την ημέρα, λέγοντας ότι «τελικά έγινε απόλυτα εξαρτημένος από αυτά».
«Είναι πολύ περιοριστικό να είσαι πλήρως εξαρτημένος από οποιαδήποτε ουσία», δήλωσε.
«Να φροντίσω τη δική μου ψυχική υγεία»
Ο Πρίσλεϊ Γκέρμπερ —με εμφανώς καταβεβλημένη όψη— άρχισε να δημιουργεί τα βίντεο της Δευτέρας τον Μάρτιο του 2023, λέγοντας ότι «αυτό το ταξίδι πρόκειται να διαρκέσει μια ζωή», αν και η σειρά σύντομα ατόνησε.
Επέστρεψε τον Οκτώβριο του 2024, με τον Πρίσλεϊ να φαίνεται πιο υγιής. Η χρήση ουσιών είχε επηρεάσει τη ζωή του εξομολογήθηκε.
«Στον εθισμό, καθώς μεγαλώνεις, οι άνθρωποι τείνουν να σου συμπεριφέρονται σαν να είσαι στην ηλικία που ξεκίνησες την κατάχρηση ουσιών, και απλά μένεις κολλημένος εκεί», είπε.
Στο τεύχος Σεπτεμβρίου της Vogue —που δημοσιεύθηκε πριν από τον θάνατο του Πρίσλεϊ— η Κάια Γκέρμπερ μίλησε για τον εθισμό του αδελφού της.
«Οι γονείς μου για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας ήταν πολύ, πολύ ιδιωτικοί και δεν μοιράζονταν τίποτα», είπε. «Και τώρα έχουμε αυτόν τον απόλυτο δάσκαλο, τον αδελφό μου, που λέει: Θα είμαι πολύ ανθρώπινος για όλους μας».
Ο Πρίσλεϊ Γκέρμπερ συνέχισε την εβδομαδιαία σειρά για αρκετούς μήνες, αλλά το καλοκαίρι του 2025 τα βίντεο σταμάτησαν. Εκείνο τον Νοέμβριο, ο Πρίσλεϊ Γκέρμπερ έγραψε ότι έπρεπε «να κάνει ένα βήμα πίσω και να φροντίσει τη δική του ψυχική υγεία για λίγο».
Τον περασμένο Δεκέμβριο, δημοσίευσε ένα άλλο βίντεο —το οποίο έχει πλέον διαγραφεί— όπου περιέγραφε «πολύ σοβαρές» μάχες με την ψυχική του υγεία, καθώς και ανησυχίες για την πολυφαρμακία και τη στέρηση.
«Τα πράγματα που με φοβίζουν», είπε, «είναι αυτά που πρέπει να πάρω».
Στο τελευταίο του βίντεο, από τη θεραπεία με ιμπογκαΐνη τον Μάρτιο, ο Πρίσλεϊ Γκέρμπερ δεν φαίνεται να μιλάει, ενώ στέκεται καθώς η γυναίκα κουνάει καπνό γύρω από το σώμα του.
«Αντιμετώπισα αυτό από το οποίο έτρεχα να ξεφύγω, και κάπου μέσα σε όλα αυτά, άρχισα να βρίσκω τον δρόμο της επιστροφής στον εαυτό μου», έγραψε ο Πρίσλεϊ Γκέρμπερ στη λεζάντα. «Θα δείξει».
Όχι μόνο μια τραγική απώλεια
Ο θάνατος του Πρίσλεϊ Γκέρμπερ στα 27 του χρόνια έγινε μια ακόμη θλιβερή είδηση στις στήλες των διασήμων. Στην ουσία όμως, ακριβώς όπως και στην περίπτωση της Πανετιέρ που είχε μιλήσει επίσης για θέματα ψυχικής υγείας πριν βρεθεί νεκρή από φαιντανύλη, είναι μια ηχηρή, τραγική υπενθύμιση για το πώς η σύγχρονη, αφόρητα δικτυωμένη, κοινωνία αποτυγχάνει να ακούσει πραγματικά τους νέους της.
Σε έναν κόσμο που επιβραβεύει την επιφανειακή τελειότητα, το «πάντα καλά» και τα προσεκτικά φιλτραρισμένα χαμόγελα, ο Πρίσλεϊ Γκέρμπερ έκανε το ακριβώς αντίθετο. Στάθηκε γυμνός μπροστά στον φακό, ονόμαστε τους δαίμονές του, μίλησε για την παγίδα της αλόγιστης φαρμακευτικής καταστολής και παραδέχτηκε πόσο εξαντλητικό είναι να προσποιείσαι την ευτυχία.
Κι όμως, αυτή η κραυγή αγωνίας έμεινε μετέωρη, καταναλώθηκε, ξεχάστηκε, έφυγε όπως αυτός. Αντιμετωπίστηκε συχνά ως άλλη μία «ιδιοτροπία» ενός προνομιούχου πλουσιόπαιδου, ένα παράξενο περιεχόμενο για τα social media, ή μια περαστική φάση.
Η περίπτωση του Γκέρμπερ επιβεβαιώνει όλα όσα δείχνουν οι μελέτες. Η ψυχική κατάρρευση των νέων δεν είναι ζήτημα ταξικό αλλά απουσίας. Είναι κραυγές αγωνίας που θάβονται κάτω από το θόρυβο, είναι στίγμα που λερώνει, είναι η επιταγή να είσαι (ή να δείχνεις) πάντα καλά.
Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, το ψηφιακό ημερολόγιο που άφησε πίσω του ο Πρίσλεϊ Γκέρμπερ παραμένει μια ανοιχτή πληγή και μια βαριά παρακαταθήκη. Αν δεν μάθουμε να ακούμε τους νέους όταν φωνάζουν για βοήθεια με τα δικά τους λόγια, ο θρήνος είναι το μόνο που θα μείνει για αυτούς.