Η τεχνητή νοημοσύνη υποσχέθηκε να κάνει τη δημιουργική εργασία γρηγορότερη και φθηνότερη. Στην πράξη, όμως, δημιούργησε και ένα παράδοξο νέο επάγγελμα: ανθρώπους που πληρώνονται για να διορθώνουν όσα η AI δεν κατάφερε να κάνει σωστά.
Από τη δημιουργία λογοτύπων στη διόρθωση της AI
Η αγορά του «AI slop» μεγαλώνει
«Χρειάζεται ένας άνθρωπος»
Όταν το «καθάρισμα» σημαίνει ώρες δουλειάς
Οι συγγραφείς διορθώνουν τις μηχανές
Και όταν η AI πάψει να χρειάζεται «καθάρισμα»;
«Χρειάζεται ένας άνθρωπος»
Όταν το «καθάρισμα» σημαίνει ώρες δουλειάς
Οι συγγραφείς διορθώνουν τις μηχανές
Και όταν η AI πάψει να χρειάζεται «καθάρισμα»;
Οι συγγραφείς διορθώνουν τις μηχανές
Και όταν η AI πάψει να χρειάζεται «καθάρισμα»;
Το μεγάλο ερώτημα είναι πόσο θα διαρκέσει αυτή η νέα αγορά. Η Ντάνμπαρ εκτιμά ότι μέσα στα επόμενα πέντε έως δέκα χρόνια μεγάλο μέρος της δουλειάς μπορεί να εξαφανιστεί, καθώς τα μοντέλα θα βελτιώνονται και οι επιχειρήσεις θα μπορούν να παράγουν μόνες τους αξιοποιήσιμο περιεχόμενο.
Ο ΜακΚόνελ διαφωνεί. Θεωρεί ότι η AI θα εξακολουθήσει να χρειάζεται ανθρώπινη επίβλεψη για λάθη που ένας μη ειδικός μπορεί να μην αντιληφθεί.
Η Λίσα, πάντως, προετοιμάζεται για ένα διαφορετικό μέλλον. Έχει αρχίσει να επιστρέφει στους καμβάδες, τις ακουαρέλες και τη φυσική τέχνη με την οποία ασχολούνταν πριν γίνει γραφίστρια. Πιστεύει ότι μέσα σε «άλλον έναν ή δύο χρόνους» η AI μπορεί να σχεδιάζει λογότυπα και συσκευασίες τόσο καλά όσο εκείνη, αφήνοντας χώρο μόνο για «τους καλύτερους από τους καλύτερους».
«Δεν ξέρω αν είμαι αρκετά καλή για να επιβιώσω στον ψηφιακό κόσμο», παραδέχεται.
Προς το παρόν, το παράδοξο παραμένει: η τεχνητή νοημοσύνη περιορίζει τις παραδοσιακές δουλειές των δημιουργών και, ταυτόχρονα, τους δίνει μια νέα — να διορθώνουν τα δικά της λάθη.