Η συζήτηση γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη περιστρέφεται συνήθως γύρω από όσα μπορεί να κάνει: ποιες δουλειές θα αυτοματοποιήσει, πόσο έξυπνα θα γίνουν τα μοντέλα, αν θα ξεπεράσουν τον άνθρωπο και ποιοι κίνδυνοι μπορεί να προκύψουν από αυτή την εξέλιξη. Ο Γιουβάλ Νόα Χαράρι κοιτάζει το ζήτημα από διαφορετική πλευρά. Για εκείνον, η μεγάλη ανατροπή μπορεί να αρχίσει από κάτι πολύ πιο θεμελιώδες: από το ποιον –ή τι– θα επιλέγουμε να εμπιστευόμαστε.
Το πραγματικά ισχυρό όπλο
Η AI ως πολιτικό ζήτημα
Το βασικό μήνυμα του Χαράρι δεν είναι ότι πρέπει να σταματήσει η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης. Είναι ότι οι κοινωνίες δεν έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν μέχρι να εμφανιστούν όλες οι συνέπειές της για να αποφασίσουν ποιοι κανόνες χρειάζονται.
Το βάρος πέφτει ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, όπου βρίσκονται πολλές από τις εταιρείες που οδηγούν την κούρσα της AI. Και επειδή πρόκειται για μια χώρα όπου η κυβέρνηση εξακολουθεί να λογοδοτεί στους ψηφοφόρους, ο Χαράρι θεωρεί ότι η συζήτηση δεν μπορεί να περιοριστεί στους μηχανικούς, στις εταιρείες της Silicon Valley ή στις ρυθμιστικές αρχές.
Πρέπει να γίνει πολιτικό ζήτημα.
Γι’ αυτό και, αν εξαρτιόταν από τον ίδιο, οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες θα είχαν την τεχνητή νοημοσύνη στο επίκεντρό τους. Διότι πίσω από τη συζήτηση για το πόσο έξυπνες θα γίνουν οι μηχανές βρίσκεται ένα διαφορετικό ερώτημα: πόση από την εμπιστοσύνη –και μαζί της πόση από την εξουσία– που μέχρι σήμερα ανήκε σε ανθρώπους και θεσμούς είμαστε έτοιμοι να τους παραχωρήσουμε.