Η Κίνα ετοιμάζει νέα συστήματα ελέγχου πτήσης για μαχητικά αεροσκάφη που θα επιτρέπουν τη συνέχιση της πτήσης ακόμα και αν ο πιλότος χάσει τις αισθήσεις του και δε μπορεί να χειριστεί το σκάφος. Η λογική πίσω από αυτά τα συστήματα είναι πως οι ακραίες πιέσεις που δέχονται οι πιλότοι των νέων υπερηχητικών μαχητικών αεροσκαφών μπορούν πολύ εύκολα να τους κάνουν να λιποθυμίσουν, οπότε θα πρέπει να υπάρχει ένα σύστημα ικανό να σώσει τον πιλότο και το ίδιο το αεροσκάφος.
Οι ερευνητές, ωστόσο, προτείνουν αυστηρούς περιορισμούς στην αυτόνομη λειτουργία. Οι συμβατικές λειτουργίες θα πρέπει να εξακολουθούν να είναι υπεύθυνες για τις πιο κρίσιμες από πλευράς ασφάλειας διαδικασίες. Έτσι, τουλάχιστον προς το παρόν, το σκάφος δε θα προχωρά σε πλήρως αυτόνομη επίθεση. Πιθανότατα θα επιστρέφει τον πιλότο στη βάση του.
Όλα αυτά χωρίς την ανάγκη για GPS
Όμως το σύστημα της Κίνας έχει κάτι ακόμα πιο εντυπωσιακό. Έχει την ικανότητα να πλοηγείται ακόμα και σε περιβάλλοντα όπου τα δορυφορικά συστήματα δεν είναι διαθέσιμα.
Οι ερευνητές εξετάζουν τον συνδυασμό διαφορετικών τεχνικών πλοήγησης, μέσα στα οποία είναι η κβαντική αδρανειακή πλοήγηση, η χρήση οπτικών αναφορών, καθώς και η πλοήγηση με βάση το έδαφος.
Στην αρχιτεκτονική περιλαμβάνεται επίσης η γεωμαγνητική πλοήγηση. Η ιδέα είναι ότι η αξιοποίηση πολλαπλών αισθητήρων θα μπορούσε να περιορίσει την εξάρτηση από ένα μόνο σύστημα σε περίπτωση παρεμβολών ή απώλειας δορυφορικής πλοήγησης. Έτσι, αν τα δορυφορικά συστήματα για κάποιο λόγο δεν είναι διαθέσιμα, τα αεροσκάφη θα μπορούν να πλοηγηθούν το ίδιο καλά.
Μέχρι στιγμής η Κίνα δεν υποστηρίζει πως έχει εγκαταστήσει κβαντική πλοήγηση στα μαχητικά της. Αναφέρει όμως πως είναι μια τεχνολογία που χρήζει περαιτέρω ανάπτυξης.
Συνεργασία με αυτόνομα drones
Με το ίδιο σύστημα, τα μαχητικά αεροσκάφη της Κίνας θα μπορούν ενδεχομένως να επιχειρούν μαζί με αυτόνομα και μη επανδρωμένα drones.
Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα μπορούσαν να αναλαμβάνουν διαφορετικές αποστολές κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης, ενώ οι αρμοδιότητές τους θα μπορούσαν να ανακατανέμονται εάν κάποιο από τα αεροσκάφη τεθεί εκτός λειτουργίας. Για παράδειγμα, θα μπορούν να προστατεύουν το σκάφος αν ο πιλότος λιποθυμήσει.
Οι ερευνητές περιγράφουν την ιδέα ενός δυναμικού «εικονικού αρχηγού». Το αεροσκάφος με τον πιλότο παίζει τον ρόλο του αρχηγού, όταν όμως ο πιλότος λιποθυμήσει, ένα drone θα μπορούσε να αναλάβει αυτό τον ρόλο, επιτρέποντας στον σχηματισμό των drones να συνεχίσει χωρίς καμία εξάρτηση από τον πιλότο του αεροσκάφους.
Η προσέγγιση θα μπορούσε τελικά να συνδέσει διαφορετικές κατηγορίες αεροσκαφών σε ένα ενιαίο δίκτυο μάχης. Το J-36 και το J-50 αναφέρονται ως υποψήφια αεροσκάφη για τη μελλοντική δύναμη μαχητικών επόμενης γενιάς της Κίνας, χωρίς όμως να επιβεβαιώνεται ότι θα χρησιμοποιούν τα συγκεκριμένα συστήματα.
Οι ερευνητές προτείνουν εκτεταμένες προσομοιώσεις και δοκιμές πτήσης πριν από την ανάθεση πιο ευαίσθητων λειτουργιών σε «έξυπνο» λογισμικό. Για τα πρώτα στάδια δοκιμών προτείνεται επίσης η χρήση χαμηλότερου κόστους μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Με αυτό τον τρόπο, ακόμα κι αν τα πράγματα δεν πάνε καλά, το κόστος δε θα είναι μεγάλο, ενώ παράλληλα θα δημιουργήσουν και εκδοχές του ίδιου συστήματος για πιο οικονομικά αεροσκάφη.